پیمان نامه جهانی حقوق کودک

تاریخ انتشار: ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۹ – ۷:۵۵ ق.ظ
پیمان نامه جهانی حقوق کودک
کار کودکان زیر ۱۸ سال ممنوع است.
(در این پیمان نامه تا سن ۱۸ سال کودک محسوب میگردد)

ماده ۳۲
دولت های عضو، حق کودک را برای مصون ماندن از بهره کشی اقتصادی و انجام کارهایی که خطرناک به نظر می رسند، یا در آموزش کودک اخلال ایجاد کنند و یا به سلامتی کودک یا رشد جسمانی، ذهنی، اخلاقی، یا اجتماعی او آسیب رسانند، به رسمیت می شناسند
دولت های عضو برای تضمین اجرای این ماده، اقدامات قانونی، اداری، اجتماعی، و آموزشی لازم را به عمل خواهند آورد. به این منظور و با توجه به مواد سایر اسناد بین المللی مربوط، دولت های عضو، به ویژه خواهند کوشید که:
الف) در مورد یک یا چند حداقل سن و شرایط اشتغال، مقررات مناسبی تدوین کنند.
ب) در مورد ساعات کار و شرایط اشتغال، مقررات مناسبی تدوین کنند.ج) برای تضمین اجرای موثر این ماده، جریمه های مناسب یا ضمانت های اجرایی دیگری مقرر کنند.
مقاوله نامه ۱۳۸*
حداقل سن اشتغال به کار
هر یک از اعضای که این مقاوله نامه در مورد وی در حال اجراست، متعهد می گردد تا از سیاستی درسطح ملی پیروی نماید که هدف آن لغو کار کودکان به نحو موثر و افزایش تدریجی حداقل سن اشتغال در سطحی باشد که با رشد کامل جسمی و فکری جوانان تناسب داشته باشد.
حداقل سنی نباید کمتر از سن پایان دوره تحصیل اجباری و یا در هر صورت کمتر از ۱۵ سال باشد.
قانون کار
شرایط‌ کار نوجوانان‌

ماده‌ ۷۹

به‌کار گماردن‌ افراد کمتر از ۱۵ سال‌ تمام‌ ممنوع‌ است‌. ماده‌ ۸۰ کارگری‌ که‌ سنش‌ بین‌ ۱۵ تا ۱۸ سال‌ تمام‌ باشد، کارگر نوجوان‌ نامیده‌ می‌شود و در بدو استخدام‌ باید توسط‌ سازمان‌ تأمین‌ اجتماعی‌ مورد آزمایشهای‌ پزشکی‌ قرار گیرد
ماده‌ ۸۱
آزمایش‌های‌ پزشکی‌ کارگر نوجوان‌، حداقل‌ باید سالی‌ یک‌ بار تجدید شود و مدارک‌ مربوط‌ در پرونده‌ استخدامی‌ وی‌ ضبط‌ گردد. پزشک‌ درباره‌ تناسب‌ نوع‌ کار با توانایی‌ کارگر نوجوان‌ اظهار نظر می‌کند و چنانچه‌ کار مربوط‌ را نامناسب‌ بداند کارفرما مکلف‌ است‌ در حدود امکانات‌ خود شغل‌ کارگر را تغییر دهد.
ماده‌ ۸۲
ساعات‌ کار روزانه‌ کارگر نوجوان‌، نیم‌ ساعت‌ کمتر از ساعات‌ کار معمولی‌ کارگران‌ است‌. ترتیب‌ استفاده‌ از این‌ امتیاز با توافق‌ کارگر و کارفرما تعیین‌ خواهد شد.
ماده‌ ۸۳
ارجاع‌ هر نوع‌ کار اضافی‌ و انجام‌ کار در شب‌ و نیز ارجاع‌ کارهای‌ سخت‌ و زیان‌آور و خطرناک‌ و حمل‌ بار با دست‌، بیش‌ از حد مجاز و بدون‌ استفاده‌ از وسایل‌ مکانیکی‌ برای‌ کارگر نوجوان‌ ممنوع‌ است‌.
ماده‌ ۸۴
در مشاغل‌ و کارهایی‌ که‌ به‌علت‌ ماهیت‌ آن‌ با شرایطی‌ که‌ کار در آن‌ انجام‌ می‌شود برای‌ سلامتی‌ یا اخلاق کارآموزان‌ و نوجوانان‌ زیان‌آور است‌، حداقل‌ سن‌ کار ۱۸ سال‌ تمام‌ خواهد بود. تشخیص‌ این‌ امر با وزارت‌ کار و امور اجتماعی‌ است‌.
شرایط‌ کار زنان
ماده ۳۸
کارفرمایان بایددربرابرکارمساوی به مرد و زن حقوق مساوی پرداخت کنند.
ماده‌ ۷۵
کارهای‌ خطرناک‌، سخت‌ و زیان‌آور و نیز حمل‌ بار بیشتر از حد مجاز با دست‌ و بدون‌ استفاده‌ از وسایل‌ مکانیکی‌، برای‌ کارگران‌ زن‌ ممنوع‌ است‌. دستورالعمل‌ و تعیین‌ نوع‌ و میزان‌ این‌ قبیل‌ موارد با پیشنهاد شورایعالی‌ کار به‌ تصویب‌ وزیر کار و امور اجتماعی‌ خواهد رسید.
ماده‌ ۷۶
مرخصی‌ بارداری‌ و زایمان‌ کارگران‌ زن‌ جمعاً ۹۰ روز است‌. حتی‌الامکان‌ ۴۵ روز از این‌ مرخصی‌ باید پس‌ از زایمان‌ مورد استفاده‌ قرار گیرد. برای‌ زایمان‌ توأمان‌ ۱۴ روز به‌ مدت‌ مرخصی‌ اضافه‌ می‌شود.
تبصره‌ ۱ـ پس‌ از پایان‌ مرخصی‌ زایمان‌، کارگر زن‌ به‌کار سابق‌ خود باز می‌گردد و این‌ مدت‌ با تایید سازمان‌ تأمین‌ اجتماعی‌ جزء سوابق‌ خدمت‌ وی‌ محسوب‌ می‌شود.
تبصره‌ ۲ـ حقوق ایام‌ مرخصی‌ زایمان‌ طبق‌ مقررات‌ قانون‌ تأمین‌ اجتماعی‌ پرداخت‌ خواهد شد. 
ماده‌ ۷۷
در مواردی‌ که‌ به‌ تشخیص‌ پزشک‌ سازمان‌ تأمین‌ اجتماعی‌، نوع‌ کار برای‌ کارگر باردار خطرناک‌ یا سخت‌ تشخیص‌ داده‌ شود، کارفرما تا پایان‌ دوره‌ بارداری‌ وی‌، بدون‌ کسر حق‌السعی‌ کار مناسبتر و سبکتری‌ به‌ او ارجاع‌ می‌نماید.
ماده‌ ۷۸
در کارگاههایی‌ که‌ دارای‌ کارگر زن‌ هستند کارفرما مکلف‌ است‌ به‌ مادران‌ شیرده‌ تا پایان‌ دو سالگی‌ کودک‌ پس‌ از هر سه‌ ساعت‌، نیم‌ ساعت‌ فرصت‌ شیر دادن‌ بدهد. این‌ فرصت‌ جزء ساعات‌ کار آنان‌ محسوب‌ می‌شود و همچنین‌ کارفرما مکلف‌ است‌ متناسب‌ با تعداد کودکان‌ و با درنظر گرفتن‌ گروه‌ سنی‌ آنها مراکز مربوط‌ به‌ نگهداری‌ کودکان‌ (از قبیل‌ شیرخوارگاه‌، مهدکودک‌ و …) را ایجاد نماید.
تبصره‌ـ آئین‌نامه‌ اجرایی‌، ضوابط‌ تأسیس‌ و اداره‌ شیرخوارگاه‌ و مهدکودک‌ توسط‌ سازمان‌ بهزیستی‌ کل‌ کشور تهیه‌ و پس‌ از تصویب‌ وزیر کار و امور اجتماعی‌ به‌ مرحله‌ اجراء گذاشته‌ می‌شود.
***
زنان کارگر امروزه در همه ی صحنه ها دچار ستم دو گانه هستند
الف) زنان کارگر
زنان بر طبق مقاوله نامه های بین المللی، باید در برابر کار مساوی، حقوقی مساوی دریافت کنند. در بسیاری از بخش های اقتصادی حقوق زنان کمتر از مردان است.
– چرا شرط استخدام برای بسیاری از زنان، مجرد بودن است؟
– برای برابری حقوق زنان، با مردان چه راه حلی وجود دارد؟
– برای استقلال اقتصادی زنان در جامعه چه باید کرد؟
– برای حمایت از زنان در همه ی عرصه های فعالیت های اجتماعی چه ساز و کاری وجود دارد؟
– آیا برای دفاع از حقوق زنان کارگر و مزد بگیر (مانند معلمان،پرستاران و …) نیاز به تشکل های مستقل مربوطه احساس نمی شود؟
ب) کار خانگی زنان
به علاوه در برابر کار خانگی زنان (یعنی زنان خانه دار) هیچ گونه حق و حقوقی برای آنان تعریف نشده است در حالی که بدون کار خانگی، کارگران نمی توانند نیروی مصرف شده خود را بازسازی کنند.
– اگر زنان در خانه کار نکنند، مرد کارگر چگونه می تواند نیروی خود را باز تولید کند؟ در واقع زنان در خانه درست مانند یک کارگر کار می کنند بدون این که هیچ دستمزدی به کار آنان تعلق گیرد.
———————-
* کنفرانس بین المللی کار در ۱۷ ژوین ۱۹۴۸ در سانفرانسیسکو برگزار گردید و چند مقاوله نامه را که برای همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد لازم الاجراست تصویب نمود که این کشورها موظفند قوانین داخلی خود را با توجه به این مقاوله نامه ها اصلاح کرده و آنها را اجرا کنند.
یافتن مطالب :