اعتراضات سراسری دامنه های گسترده تری می یابد…

تاریخ انتشار: ۶ مرداد ۱۴۰۰ – ۵:۰۵ ب.ظ

سخن روز کانون مدافعان حقوق کارگران

پس از گذشت ده روز از اعتراضات مردم خوزستان در اعتراض به کمبود آب و تخریب محیط زیست این اعتراضات نه تنها کم تر نشده است، بلکه شهر های دیگری را در حمایت از این اعتراضات به میدان کشیده است.

کمبودها در زمینه های آب و برق همراه با بیکاری های وسیع در سراسر شهر ها و هم چنین گرانی و حشتناک مایحتاج زندگی مدتها است که امان مردم را بریده است همراه با این مسائل افزایش ناامنی های اجتماعی و بیماری وحشتناک کرونا و بی مسئولیتی مسئولان در برخورد با این معضلات اجتماعی و گاه بی تفاوتی حکومتگران در برابر خواسته های بر حق مردم آتش این اعتراضات را فزون تر میکند.

اعتراضات به شهر های بزرگتری نظیر تبریز و تهران و کرج و… کشیده شده است. هر چند حکومتگران تلاش میکنند که این اعتراضات را محدود و منطقه ای نشان دهند و گاه تنها آن را محدود به بی کفایتی مسئولان محلی میکنند. اما شعارهای سیاسی و ضد حکومتی در شهر های مختلف نشانگر آن است که مسئله محلی و یا اعتراضات موضعی نبوده و بطور کلی مردم خواهان تغییرات اساسی در نحوه حکومت هستند.

حکومتی که نه تنها به خواسته های مردم سال ها است که هیچ توجهی ندارد. بلکه با اختلاس ها و دزدی ها و غارتگری ها هر روزه خشم و نفرت مردم را از حکومتگران بیشتر میکند . در برابر این معضلات و بحران حاکمیت به صورتی روشن حکومتگران هیچگونه راه حلی برای مشکلات مردم ندارند و توانایی ارائه هیچ چشم اندازی برای روزگار بهتر مردم با وجود این حکومتگران به چشم نمیخورد.

علاوه بر آن هر چند حکومتگران در ماه های اخیر تلاش کردند که با دادن امتیاز ها به مذاکره کنندگان در وین بتوانند تحریم های برجام را مرتفع کنند و از این طریق گشایشی در وضعیت اقتصادی به وجود آورند.
اما شواهد حاکی از آن است که دیگر مذاکره کنندگان بین المللی نیز هیچ امیدی به آینده این حکومت ندارند و در نتیجه در دادن امتیازات بسیار محتاطانه عمل میکنند .

خبر های جسته و گریخته نیز حاکی از آن است که در میان نیروهای حکومتی در مسئله سرکوب اعتراضات اختلافات شدیدی وجود دارد و نیروهای وفادار به حکومت دیگر حاضر نیستند همانند گذشته به سر کوب تظاهرات و اعتراضات مردمی بپردازند.

علاوه بر آن با گستردگی اعتراضات مردمی به احتمال قوی، توان سرکوب به صورت گذشته را ندارند، زیرا که بسیاری از نیروهای تظامی و انتظامی خود نیز در گیر معضلات زندگی و معیشتی هستند. در چنین شرایطی به تدریج شاهد آن خواهیم بود که بساط دولتمردان و حاکمان از میان مردم بر چیده شود و مردم دیگر برای حل مشکلات خود نه تنها به مراکز دولتی نمی روند، بلکه خود مسائل ارتباطی و مناسبات خود را با تکیه به مناسبات درون مردم حل و فصل کنند… آنچه که زمینه ایجاد شورا های مردمی و محلی و منطقه ای است . آنچه را که در سالهای انقلاب مشروطه و در سالهای قیام های مردمی نظیر ۵۷ شاهد بوده ایم. در آن هنگام که حکومتگران از تداوم حاکمیت به شیوه های قبلی و از سرکوب و کشتار به هر دلیل عاجز باشند ، برای مردم و توده های زحمتکش چاره ای جز توسل به خود مدیریتی باقی نمی ماند.

بر روشنفکران و آگاهان مردمی و کارگری است تا در این زمینه که همان ایجاد شوراها و کمیته های مردمی برای حل و فصل امور مردم است، پیشرو بوده و در آموزشهای های خود مدیریتی در بخش های مختلف جامعه شرکت داشته و در هر جا که دولتمردان دیگر توان اجرای ساز و کارهای حکومتی را ندارند، به حل و فصل امور مردم از طریق شوراهای مردمی بپردازند و تا آنجا که در توان دارند، ساز و کارهای سود محوری را به چالش بکشند . سازو کارهایی که امروزه همانند آفتی ویران کننده بر جامعه حاکم شده است.

یافتن مطالب :