تنها بنیادگرایان (یهودی و اسلامی) خواهان جنگند

تاریخ انتشار: ۲۴ اردیبهشت ۱۴۰۰ – ۱:۰۱ ب.ظ

 

کانون مدافعان حقوق کارگر: حدود یک هفته است که دور جدیدی از درگیری‌های میان اسرائیل و فلسطینی‌ها با موشک باران‌های #حماس و #جهاد اسلامی و بمباران‌های اسرائیل آغاز شده است. جرقه این درگیری‌ها زمانی زده شد که مقامات #اسرائیل تصlیم به اخراج ده‌ها خانواده فلسطینی از منطقه‌ای با هدف اسکان مهاجران اسرائیلی گرفتند. بیگناهان زیادی در این هفت روز قربانی شده‌اند، هر چند مانند همیشه تعداد کشته‌های بی‌گناه دو طرف قابل قیاس نیستند، ۷ اسرائیلی و۱۱۹ کودک و زن و مرد غیرنظامی در غزه.
در طول تاریخ، بارها #نظام_سرمایه‌داری نشان داده است که جنگ را به عنوان بهترین دارو و درمان بحران‌هایش می‌شناسد و در دهه‌های اخیر بنیادگرایی مهم‌ترین عامل جنگ‌افروزی در این منطقه بوده است. دولت‌های روسیه و امریکا، چین و اروپا خواهان ” خویشتنداری” دو طرف شده‌اند ، دولت‌هایی که اثرات جنگ‌طلبی‌های آشکار و پنهانشان در سایر نقاط جهان همچنان نمایان است. دو طرف این جنگ و درگیری خشونت‌بار نیز بنیادگرایان یهودی و اسلامی‌اند که هیچ کدام دیگر توان ادامه حکومت به اشکال سابق را ندارند و برای جان مردم کشور خود و همکیشان‌شان هم ارزشی قائل نیستند.
بنیادگرایان یهودی امروز سیاست‌های سلف خود، صهیونیست‌هایی را پی می‌گیرد که در دوران جنگ جهانی دوم و در زمان شکل‌گیری دولت اسرائیل، نیز سابقه همکاری با حکومت نازی را در “پاکسازی” یهودیان اروپا را داشته اند. صهیونیست‌های بنیادگرا ابایی نداشته و ندارند که آن سیاست‌های “پاکسازی” را که برای هم کیشان‌شان استفاده کرده‌اند، برای فلسطینی‌ها به کار برند.
اسرائیل کشوری است که با از سر گذراندن ۵ دوره انتخابات در یک سال گذشته هم چنان نتوانسته یک دولت اکثریت تشکل دهد و آنقدر تضادهای درونی‌اش زیاد شده که احزاب مختلف به هیچ عنوان توان کنار آمدن با یکدیگر را ندارند. در چنین شرایطی حکومت اسرائیل برای خروج از بحران، تنها راه باقی مانده را برگزیده که تشدید تضاد با فلسطینی‌هاست و درحقیقت کوبیدن بر طبل دشمن‌تراشی و برافروختن جنگ‌های داخلی میان یهودی و مسلمان.
طرف مقابل هم، بنیادگرایی حاکم بر ایران که در پشت صحنه #حماس و #جهاداسلامی قرار دارد، نیز با بحرانی فزاینده دست به گریبان است. از ، تحریم‌ها و طولانی شدن مذاکرات #برجام و دست‌یابی به توافق با امریکا، از طرف دیگر زبانه کشیدن هر روزه اختلافات داخلی به گونه‌ای که هیچ چشم‌انداز روشنی برای برای کنار آمدن #”اصلاح‌طلب” و #”اصول‌گرا” و مشارکت حتا نیروهای خودی در انتخابات وجود ندارد و ریزش نیروهای “ارزشی” هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود و اکثریت عظیمی از نیروهای “خودی”اش نیز امیدی به آینده حاکمیت مطلقه ندارند، از همین رو، تنها جنگ است که می‌تواند پوششی بر ناکارآمدی‌های حکومتی باشد و چه جنگی بهتر از جنگ با اسرائیل که به طور سنتی در ده‌های گذشته منفور مردم خاورمیانه بوده است.
و اما در این میان بارقه‌های امید نمایان است. بخشی از مردم سرزمین‌های اشغالی (یهودی، مسلمان، مسیحی و بی دین) با راه انداختن کارناوال و تظاهرات‌های مشترک خواهان همزیستی صلح‌آمیز میان مسلمانان و یهودیان و سایر مذاهب شده‌اند. این حرکت مترقی هرچند ممکن است در هیاهوی جنگ و کشتار کمرنگ باشد، اما حرکتی است که نشان از تلاش خود مردم علیه جنگ دارد و می‌تواند آینده خاورمیانه را رقم زند. آینده‌ای که در آن #بنیادگرائی و جنگ‌های مذهبی و فرقه‌ای جایگاهی نداشته باشد و مردم منطقه بتوانند فارغ از این جنگ‌ها که ساخته و پرداخته نظام سرمایه‌داری است، زندگی مناسب و انسانی داشته باشند.

یافتن مطالب :