“دیگر بس است” آشنایی با جنبش‌های ضدنژادپرستی فعال در امریکا

تاریخ انتشار: ۱۶ خرداد ۱۳۹۹ – ۱:۵۸ ب.ظ


“جان سیاهان ارزش دارد”
#BlackLivesMatter
“درد ما ، فریادهای ما و نیاز به دیدن و شنیده شدن ما در سراسر این کشور طنین انداز است. ما خواستار تایید و مسئولیت پذیری همگانی برای مقابله با فشارهایی هستیم که به دست پلیس علیه سیاهان صورت می‌گیرد. ما خواستار راه‌حل‌های بنیادی و پایدار هستیم که بر سعادت زندگی سیاهان تأکید می‌کند. مرگ خشونت آمیز جورج فلوید نقطه عطفی بود – یادآوری کاملاً آشنا برای سیاهپوستان که اجرای قانون از جان ما محافظت نمی‌کند و ما را نجات نمی‌دهد، بلکه اغلب زندگی ما را تهدید می‌کند و جان ما را می‌گیرد. ما خواهان پایان دادن به نژادپرستی سیستمی هستیم که اجازه می‌دهد تا این فرهنگ فساد کنترل نشود و زندگی ما سامان گیرد.”
(متن بیانیه “جان سیاهان ارزش دارد”)

کانون مدافعان حقوق کارگر: قتل یک سیاه‌پوست دیگر در امریکا توسط پلیس سفیدپوست، رشته اعتراضات گسترده‌ای را در امریکا و سایر نقاط جهان به دنبال داشت، این قتل دنباله قتل‌های دیگری است که در سال‌های قبل بارها اتفاق افتاده است. اعتراضات آرام و صلح آمیز مردم علیه خشونت پلیس نژادپرست امریکا به خشونت کشیده شد. بسیاری از رسانه‌های سرمایه‌داری معترضان را متهم به خشونت کردند؛ ترامپ آنان را اراذل و اوباش خواند؛ حدود نه هزار نفر از معترضان دستگیر شدند؛ در برخی از شهرهای امریکا حکومت نظامی اعلام شد؛ نیروهای نظامی در بعضی نقاط به خیابان‌ها آمدند و…
در خبرها آمد که معترضان خشونت کرده و ماشین مرد سفیدپوستی را به آتش کشیده‌اند و رسانه‌های دولتی روی آن تبلیغ بسیار کردند، اما بلافاصله فیلم‌هایی از حمله این مرد نژادپرست با تیرکمان به مردم معترض در فضای مجازی منتشر شد.۱ همچنین فیلم‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد پلیس خود دست به تخریب می‌زند. صحنه‌هایی که برای ما نیز آشناست (آبان ۹۸، دی ۹۷ و…). ۲
پس از این همه خشونت، در گزارش‌ها آمده که برخی از معترضان نیز اعلام کرده‌اند که: اگر تا کنون اعتراضات صلح‌آمیز ما، با این همه خشونت مواجه شده، از این پس ما هم خشونت خواهیم کرد تا به یادتان بماند که هر عملی، عکس العملی مشابه را به دنبال خواهد داشت و اگر خشم ما فوران کند، بنیان برانداز خواهد بود. اما بسیاری از معترضان همچنان از خشونت پرهیز می‌کنند و شیوه‌های دیگری را برای اعتراض در پیش گرفته و می‌گیرند.
شکی در این وجود ندارد که:
“با استقرار رابطه‌ی ستم، خشونت نیز شروع شده است. در طول تاریخ هیچ گاه ستمدیدگان خشونت را آغاز نکرده‌اند. اگر خود محصول خشونتند چگونه می‌توانند مبتکر آن نیز باشند؟… خشونت به وسیله‌ی کسانی پدید می‌آید که ستم می‌کنند، استثمار می‌کنند و در شناختن دیگران به عنوان انسان قصور می‌ورزند، اما نه به وسیله‌ی آنان که ستمی ‌می‌کشند و استثمار می‌شوند و ناشناخته می‌مانند.” ۳
یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین سازمان‌هایی که در این زمینه فعالیت می‌کند، “جان سیاهان ارزش دارد”،(#BlackLivesMatter ) است که یکی از قوی‌ترین جنبش‌های اجتماعی در حال حاضر در امریکاست که علیه ستم نژادی مبارزه می‌کند، ستمی که با ستم طبقاتی و جنسیتی و دیگر ستم‌ها گره خورده و در هم تنیده است. این جنبش رادیکال در هر ایالت شعبه ای و مسوولی دارد و اقدامات متنوعی از ایجاد کمپین، برگزاری کارگاه‌ها و سایر فعالیت‌های آموزشی و… گرفته تا برپایی تظاهرات و راه پیمایی انجام می‌دهند و با رویه نژادپرستی در امریکا مبارزه می‌کنند. در شش سال گذشته آنان به حدی گسترش یافته‌اند که به راحتی می‌توانند اعتراضاتی را سازمان‌دهی کرده و مردم را به خیابان بیاورد. نام این سازمان در دست بسیاری از معترضان به شعاری تبدیل شده همه گیر.
در سال ۲۰۱۳ ، سه زن رادیکال سیاه – آلیشیا گارزا ، پاتریس کالرز ، و اوپال تومی – پس از تبرئه جورج زیرمن قاتل یک جوان سیاه پوست (Trayvon Martin) جنبش “جان سیاهان ارزش دارد” (#BlackLivesMatter ) را پایه گذاری کردند. در مورد انتخاب این نام، یکی از بنیان‌گذاران آن چنین می‌گوید:
“وقتی این عبارت Black Lives Matter را که آلیشیا گارزا در یک نامه پر از عشق برای سیاه‌پوستان نوشته بود، دیدم – تصمیم گرفتم یک هشتگ بر روی آن بگذارم. آلیشیا ، اوپال و من (#BlackLivesMatter) را به عنوان یک انجمن آنلاین برای کمک به مبارزه با نژادپرستی ضد سیاه در سراسر جهان ایجاد کردیم. ما قاطعانه اعتقاد داشتیم که جنبش ما ، که بعداً به یک سازمان تبدیل شد ، لازم است صدای مردم برای سیاه پوستان و متحدانمان باشد تا از تغییر شرایط زیست سیاه پوستان حمایت کنند.
این سازمان در حال حاضر تبدیل یک شبکه جهانی شده که در بیش از ۴۰ شعبه فعالیت می‌کند. در هر منطقه یا محل اعضای این سازمان نیروهای مردمی را برای مقابله با خشونت‌هایی که توسط دولت و نژادپرستان به جوامع سیاه تحمیل می‌شود، سازمان می‌دهد.
جنبش “جان سیاهان ارزش دارد” یک مداخله ایدئولوژیک و سیاسی در دنیایی است که زندگی سیاهان بطور منظم و عمدی مورد تهدید واقع می‌شود و تأییدی است بر حقوق انسانی سیاه پوستان، سهم ما در این جامعه و مقاومت ما در برابر ظلم . ما برای جهانی می‌جنگیم که می‌خواهیم فرزندان‌مان در آن زندگی کنند. جهانی که می‌خواهیم جوامع ما در آن شکوفا شوند.”
اعضای بی.ال.ام (“جان سیاهان ارزش دارد”) همه روزه به عنوان سازمان‌دهنده با افراد مختلف همکاری می‌کنند تا شکاف‌های قابل توجهی را که در فضاهای حرکتی و رهبری می‌بینند، درک کرده و راهکارهایی بیابند. آنان معتقدند که جنبش‌های آزادی‌بخش سیاهان در امریکا عمدتا فضای کار را برای مردان دگرجنس‌گرای سیاه‌پوست، ایجاد کرده است و آنان، زنان و ترنسجندرها و بسیار افراد دیگر را که در حاشیه مانده‌اند، یا از جنبش یا از پس زمینه آن خارج می‌کنند تا کار را کم یا زیاد، خود به پیش ببرند، در نتیجه بی.ال.ام با به رسمیت شناختن و درک ضرورت توجه و دادن فضا به زنان و افراد ترنس و…، تلاش کرده است که افراد در حاشیه مانده را مورد توجه قرار داده و در مبارزات خود از حداکثر پتانسیل موجود استفاده کند.
بی.ال.ام در سال‌های ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ توسعه یافت. در این مسیر، نقض حقوق زنان سیاه پوست را برجسته کرد. در سال ۲۰۱۴ در فرگوسن، جوان سیاه پوست دیگری، مایک براون، توسط افسر پلیسی به نام دارن ویلسون به قتل رسید. معترضان به این قتل توسط نیروی انتظامی وحشیانه با گاز اشک آور و اسپری فلفل سرکوب شدند، دارنل مور و پاتریس کولور (Darnell Moore, Patrisse Cullors) یک راهپیمایی ملی اعتراضی راه اندازی کردند و طی ۱۵ روز از شهرهای مختلف گذر کردند. ۶۰۰ هزار نفر در این راهپیمایی طولانی شرکت کردند. پس از آنکه سازمان‌دهندگان این حرکت به خانه برگشتند، شعب بی.ال.ام را در شهرهای دیگر ایجاد وگسترش دادند.
آنان معتقدند که باید به سازماندهی و ساختن قدرت سیاهان در سراسر کشور ادامه دهند و با ایجاد شبکه ای برای پایان دادن به خشونت‌های اعمال شده علیه سیاه پوستان، مبارزه کنند تا همه سیاهپوستان در جوامع خود با مشارکت در تعیین سرنوشت شان، احساس قدرت کنند. یکی از بنیانگذاران این شبکه، پاتریس کولورز، می‌گوید:
” بیش از ۵۰۰ سال است که سیاه پوستان برای آزادی می‌جنگند. ما علیه برده‌داری ، قوانین جیم کرو۴ ، خشونت پلیس، زندانی کردن به بهانه‌های واهی، بالاترین میزان بیکاری، بی‌خانمانی مداوم ، بی توجهی در هنگام زایمان و … یا غیرقانونی بودن مبارزه کرده‌ایم … بعد از شش سال، فعالان و سازمان‌دهندگان سیاه‌پوست در حال پیشروی به سوی عدالت ، به سمت اهداف و چشم اندازها و به سمت جهانی بهتر هستند. ما این کار را از طریق ادامه مبارزه خود علیه مقامات منتخب ، خواه دمکرات یا جمهوری خواه انجام می‌دهیم که دیدگاهی رادیکال و متقاطع (معتقد به درهم تنیدگی ستم‌های جنسی، نژادی، طبقاتی و …) ندارند. ما در حال ایجاد قدرت مردمی در جوامع سیاهی هستیم که از روند سیاسی خارج شده‌اند. ما در حال ایجاد فضاها و مکان‌های جدید هستیم که داستان‌های سیاهان را روایت و سهم جاودانه ما را به جهانیان یادآوری می‌کند.
در شش سال گذشته بسیاری از ما با گاز اشک‌آور، گلوله‌های لاستیکی روبرو و به زندان محکوم شدیم ، تحت نظر قرار گرفته، تروریست خوانده شده‌ایم توسط اف بی آی برچسب‌های دروغین به ما داده شده است و بعضی از ما جان خود را از دست داده‌ایم. ما برای آزادی خود از این جهنم جنگیده‌ایم و به مبارزه خود ادامه خواهیم داد. زیرا لیاقت ما بیشتر از آن چیزی است که به ما داده شده، ما سزاوار بهبود و تحول هستیم و از همه مهم‌تر لیاقت آزادی را داریم.”
اشاره به دو بیانیه اخیر این سازمان می‌تواند مواضع آنها را کمی روشن‌تر کند.
در بیانیه‌ای که این سازمان در رابطه با بیماری کرونا منتشر کرده است. ضمن اشاره به اینکه بخش بزرگی از کارگران امریکا سیاه‌پوستند و با توجه به اینکه آمار مرگ سیاه‌پوستان در اثر کرونا در شیکاگو، لوئیزیانا و میشیگان، سه برابر سفیدپوستان است، چنین آمده است:
“ده‌ها سال است که ما برای بهبود شرایط مادی زندگی مان می‌جنگیم. ما برای غلبه بر نژادپرستی سیستمی ، نابرابری اقتصادی و حبس جمعی مبارزه و کار کرده‌ایم …”
و در ادامه به عدم دسترسی کافی به مراقبت‌های بهداشتی و تغذیه مناسب، نبود آزمایش کافی برای تشخیص ابتلا به کرونا، تعداد بالای زندانیان سیاه که در زندان در معرض ابتلا بیماری هستند و همچنین عدم دسترسی به برنامه‌های آموزش مجازی و… اشاره کرده و می‌پرسد:
” بنابراین آیا واقعا ما نمی‌دانیم چه کسی ویروس را ویروس کرده است”؟؟!!
سپس آماری از میزان ابتلا برخی از بیماران را ذکر نموده: کودکان سیاه پوست بیش از ۲۰درصد احتمال ابتلا به آسم را دارند؛ خانواده‌های سیاه پوست بیش از ۴۰ درصد احتمال فشار خون بالا را دارند، زنان سیاهپوست ۳ برابر بیشتر از زنان سفیدپوست در معرض مبتلا به کم خونی داسی هستند و این بیماری‌ها زمینه مناسبی برای ابتلا به کروناست و در نتیجه سیاه پوستان بیشتر در معرض مرگ و میر ناشی از کرونا هستند و در انتها نیز خواسته‌های خود را این گونه مطرح کرده اند:
 ما به مراقبت‌های بهداشتی که به اشتغال مرتبط نیست، نیاز داریم.
 ما در جوامع خود به آزمایش گسترده نیاز داریم.
 ما به یک برنامه حفاظت برای افراد زندانی و همچنین اصلاح قانون وثیقه احتیاج داریم.
 ما به رهبری کافی و برقراری ارتباط روشن با دولت و حمایت و مقررات برای مردم خود نیاز داریم.
در بیانیه ای که این سازمان در رابطه با قتل فلوید منتشر کرد، چنین آمده است:
” فلوید نمی‌توانست نفس بکشد. ما هم نمی‌توانیم نفس بکشیم. ما با ترس زندگی می‌کنیم ترس از بیرون رفتن، به جای پوشیدن لباس ورزشی و رفتن به یک پیاده روی و آهسته دویدن، در خانه خودمان می‌خوابیم. هر روز ، یک هشتگ جدید، هر ساعت ، یک بی عدالتی جدید و در هر ثانیه ، درد بیشتر.
ما سزاوار نیستیم که این گونه زندگی کنیم و ما همچنان مبارزه می‌کنیم تا دیگر برتری سفیدپوستان در گوشه و کنار این کشور نفوذ نداشته باشد و تا زمانی که بتوانیم زندگی انسانی و آزادانه ای داشته باشیم.
امروز ، جورج فلوید را به یاد می‌آوریم. به یاد می‌آوریم هر زندگی سیاهِ سیاهِ دیگر را که به دلیل خشونت پلیس، بی‌عدالتی‌های نژادی و برتری سفیدها از دست رفته است. ما با هم برای عدالت می‌جنگیم.
زندگی هر سیاه مهم است. از محله‌های سنفورد گرفته تا خیابان‌های مینیاپولیس و هر جایی که هست، مهم نیست که ما کجا هستیم ، مهم نیست که از کجا هستیم و مهم نیست که چه کاری انجام می‌دهیم – مهم نیست.
جورج فلوید اولین نفر نبود و تا زمانی که کس دیگری سرنوشت او را نداشته باشد، نبرد ادامه می‌یابد. بار دیگر و همیشه ، ما برای عدالت می‌جنگیم.
جورج فلوید – مانند هر “هشتگ” قبل از او – مستحق زندگی بود. ما باید این نام و نام‌های دیگر را بر زبان داشته باشیم تا زمانی که بتوانیم نفس بکشیم. تا زمانی که ما بتوانیم زندگی کنیم. زندگی ما دارای ارزش است و این جدال ادامه می‌یابد تا همه انسان‌ها بدانند: “جان سیاهان ارزش دارد”.

زیرنویس و منابع:
۱- https://www.youtube.com/watch?v=UYVZRITl3RI

۲- https://www.mashreghnews.ir/news/1078995/%D9%81%DB%8C%D9%84%D9%85-%D8%AA%D8%AE%D8%B1%DB%8C%D8%A8-%D8%A7%D9%85%D9%88%D8%A7%D9%84-%D8%AA%D9%88%D8%B3%D8%B7-%D9%BE%D9%84%DB%8C%D8%B3-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D8%AA%D9%84
۳- پائلو فریره، آموزش ستمدیدگان
۴- قوانین جیم کرو قوانینی ایالتی و محلی بودند که بین ۱۸۷۶ و ۱۹۶۵ و بر مبنای دستور جداسازی نژادی در همه تأسیسات عمومی ایالات جنوبی ایالات متحده به تصویب رسید. برخی نمونه‌های قوانین جیم کرو جداسازی نژادی مدارس دولتی، اماکن عمومی و حمل و نقل عمومی، و جداسازی نژادی دستشویی‌ها، رستوران‌ها و آبخوری‌ها برای سفیدها و سیاهان بود. ارتش ایالات متحده هم جداسازی شده بود.

یافتن مطالب :