چه کسانی نباید در خانه بمانند

تاریخ انتشار: ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ – ۹:۰۴ ق.ظ

“هیچ شهر در وضعیت سفید کرونا قرار ندارد”، ” کرونا در تهران وارد مرحله پاندمی شده است.” زالی فرمانده ستاد عملیات مقابله با کرونا در کلانشهر تهران، روز گذشته ۱۹ فروردین، در #تهران بیمارستان ها شاهد افزایش مراجعه بیماران سرپایی با علائم بالینی کرونا به میزان ۳۵ درصد بودند. دولت طرح سه فوریتی تعطیلی کشور را از دستور کار خارج می کند اما همچنان از مردم درخواست می شود که در خانه بمانند و اگر کرونا بیشتر کشتار کند، به دلیل بی توجهی مردمی است که در خیابانها می چرخند.
شاهدیم بسیاری امکان درخانه ماندن ندارند چرا که پولی ندارند که با آن سر کنند و چاره ای جز بیرون آمدن از خانه و دنبال یک لقمه نان گشتن ندارند. اما هستند کسانی که پس اندازی دارند و در خانه ها مانده اند به رغم مشکلاتی که در خانه ماندن برایشان ایجاد می کند. اما برای در خانه ماندن آنها، نیاز است کسانی کار کنند و از خانه خارج شوند.
من اگر بخواهم درخانه بمانم، نیاز دارم که مایحتایجم تامین باشد. نیاز به غذا دارم. گوشت، نان، سبزی و میوه، شیر و پنیر و ماست، برنج و روغن و…
نیاز به وسایل شوینده و بهداشتی دارم، نیاز به آب دارم. نیاز به برق و تلفن، شاید نیاز به دارو و درمان داشته باشم نه به دلیل کرونا، بلکه بیماری های دیگر.
پس مغازه های توزیع مواد خوراکی باید باز باشند. یعنی فروشگاه های بزرگ و زنجیره ای، قصابی ها، سبزی و میوه فروشی ها، بقالی ها و…
این مغازه ها برای اینکه باز باشند نیاز دارند اجناسی برای توزیع داشته باشند، پس شرکتهای توزیع مواد غذایی و شوینده باید کار کنند.
سبزیجات باید در مزارع و گلخانه ها تولید و برداشت شود. پس کشاورزان و روستاییان باید کار کنند.
کارخانه های تولید لبنیات باید کار کنند تا شیر و ماست و پنیر برای همه فراهم باشد. اما لبنیات بدون شیر مفهومی ندارد. پس گاوداری ها باید کار کنند. دام ها نیاز به غذا و آب و درمان دارند و…
همه این مواد از طریق سیستم توزیع باید بین مغازه ها و فروشگاه های شهرهای مختلف باید پخش شود . پس رانندگان کامیون ها و وانتها و سیستم حمل و نقل باید کار کند.
و مهم تر از بیمارستان ها باید باز باشند و به درمان و تیمارداری بیماران بپردازند، پس کلیه کادر درمانی، پرستاری، خدماتی، آشپزخانه و … باید سرکار باشند.
کسانی که در این واحدها کار می کنند باید سر کار بروند، پس سیستم حمل و نقل هم باید کار کند.
در چنین شرایطی قرنطینه به چه معنی می تواند باشد؟

اجرای “قرنطینه” که اسمش را عوض کرده و گذاشته ایم “فاصله گذاری اجتماعی” برای اینکه از حرفمان برنگردیم که “قرنطینه مال قرون وسطی است”، به چه معنا می تواند باشد؟
دولت ترامپ در چند ایالت اعلام قرنطینه نکرده به دلیل اینکه این چند ایالت غذای بقیه ایالت های امریکا را تامین می کنند. سوال اینجاست آیا این کسانی که مجبورند کار کنند و به دیگران خدمات ارائه دهند، نسبت به کرونا مصونیت دارند؟ یا سلامت و جانشان کمتر از بقیه ارزش دارد؟ به نظر می آید برای قدرتمندان و قدرتمداران، جان ها ارزش یکسانی ندارند.

اما به واقع این گونه نیست و جان تمام انسان ها به یک اندازه مهم است و نیاز است که با برنامه ریزی دقیق و فراهم آوردن امکانات کار ایمن و بهداشتی به گونه ای که از هر گونه احتمال ابتلا به بیماری تا سرحد امکان جلوگیری شود، فضای کار ایمن را برای آنان فراهم کنند. این کار نیاز به اختصاص و صرف سرمایه هایی است که سالها از جیب زحمتکشان به غارت رفته و سهم یک درصدی هایی شده که کمترین کار و تلاش را دارند. مقابله با چنین بحرانی که بی تدبیری و ناتوانی نظام سرمایه داری را بیش از پیش به تصویر گذاشته، نیاز به تغییرات اساسی در سیستم نابرابر اجتماعی است.

یافتن مطالب :