آیا مردم مقصرند؟

تاریخ انتشار: ۲۴ فروردین ۱۳۹۹ – ۹:۰۱ ق.ظ

پس از روزها انکار کرونا که “مساله مهمی نیست”، “کار دشمنان است”، “بزرگنمایی می کنند”، “هر کس که در زمینه کرونا اطلاع رسانی کند با برخورد قضایی روبرو خواهد شد” و…
و حالا خواهش از مردم که “به مسافرت نروید، در غیر این صورت فاجعه ای رخ خواهد داد”؟ “اگر مردم رعایت نکنند، موج دوم و سوم کرونا آغاز می‌شود”، “ظرفیت بیمارستان ها پر است” و گله مسوولان که “چرا به حرفهای ما گوش نمی‌دهید؟”، پخش فیلم از شلوغی جاده ها و …
و به دنبال آن پستهایی که در فضای مجازی از طرف برخی کاربران، برای آنهایی که به سفر رفته اند، منتشر و دست به دست می شود که: “امثال شماها از عوامل مهم بدبختی و فلاکت و عقب موندگی تو این مملکت هستید” و …
آری افراد سالمی که در اماکن مختلف حضور پیدا ‌کنند؛ حتی اگر مبتلا نشوند ولی ممکن است ناقل بیماری باشند و دیگران را گرفتار این بیماری کنند؛ اما سوال اساسی اینجاست که مسوولان حکومتی با امکاناتی که دارند چه اقداماتی برای ممانعت از این مساله انجام داده اند:
اقدامات عملی جدی برای قرنطینه؟ تامین ماسک و وسایل بهداشتی کافی برای تمامی اقشار؟ غربالگری واقعی و نمونه گیری های گسترده برای شناسایی ناقلین؟ فراهم کردن امکانات کافی برای جداسازی افراد مشکوک؟ اختصاص کمکهای مالی به اقشار آسیب دیده بی درامد به اندازه ای که آنها را به صورت داوطلبانه خانه‌نشین کند؟ ساخت و راه اندازی بیمارستان های صحرایی؟ به کار گیری امکانات بیمارستان های خصوصی برای درمان بیماران و…؟؟؟
در زمانه ای که چین ده روزه بیمارستان برای بستری کردن بیماران کرونایی می سازد و ورزشگاه ها به محل نگهداری و قرنطینه افراد مشکوک به ابتلا تبدیل می شود، اسپانیا بیمارستان های خصوصی را دولتی اعلام می کند تا از ظرفیت های آنان برای درمان بیماران استفاده کند، کره جنوبی با گرفتن تست زیاد از همه افراد، به جلوگیری از شیوع بیماری کمک می کند، در بسیاری از کشورها مقررات قرنطینه به طور جدی اجرا می شود و شناسایی، انجام تست و درمان بیماران رایگان ، فقط به چند نمونه که در رسانه های دولتی منتشر شده، اشاره می کنیم:
– شهردار تهران نداشتن توان تامین مایحتاج روزانه ی مردم را دلیل عدم اعمال قرنطینه اعلام می کند. سخنگوی دولت در شبکه خبر اعلام کند ” باید عواقب اقتصادی، اجتماعی و امنیتی ایجاد قرنطینه را هم در نظر بگیریم و بعد تصمیم بگیریم”
– “قائم مقام دانشگاه علوم پزشکی قم اعلام کرد که طبق دستورالعمل وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی، از این به بعد از افرادی که به دلیل مشکلات حاد تنفسی و یا ویروس کرونا در مراکز درمانی بستری می شوند، ۱۰ درصد کل هزینه درمان اخذ می شود و افرادی که تمکن مالی نداشته و نمی‌توانند، این ۱۰ درصد را پرداخت کنند، به واحد مددکاری ارجاع داده می شوند تا بعد از بررسی هزینه آنها تخفیف داده شده و یا رایگان محاسبه شود”
– و مدیر عامل سازمان بهشت زهرا در ۲۸ اسفند ۱۳۹۸ خبر از آماده سازی ۲۵ هزار قبر برای زمان های بحران داد، هر چند حتا نگفت که برای دفن این قربانیان کرونا، به روش علمی و ایمن چه اقداماتی انجام شده یا خواهد شد؟

یادمان نرود که مردم قرار نیست وظایف حاکمیت را انجام دهند: مردم قرار نیست جاده‌ها را ببندند؛ مردم قرار نیست مشکلات قشر فرودست را برای تامین مایحتاج روزانه حل کنند. با گفتن اینکه “امثال شماها از عوامل مهم بدبختی و فلاکت و عقب موندگی تو این مملکت هستید” گناه کسانی را که مسوول واقعی این ماجرا هستند، فراموش نکنیم.
چگونه است که برای مراسم اربعین می شود ده روز آن همه خدمات و امکانات برای رفتن چند میلیون نفر به نجف فراهم کرد، چگونه است که در سرکوب مردم توانا هستندو ظرف کمتر از چند روز به اصطلاح “قائله” آبان ماه با اعمال نوعی حکومت نظامی خاتمه داده می شود، اما در رابطه با کرونا و قرنطینه شهرها “ناتوانند”؟!!
نه به واقع نمی خواهند و به واقع مردم مقصر نیستند. جای قربانی را با مقصر واقعی عوض نکنیم. خیلی کارها می شود کرد ولی بلندگوی مسوولان بی‌مسوولیتی نباشیم که با این تبلیغات گناه و کوتاهی های خودشان را به گردن مردم می اندازند.
واقعیت آن است که مردم دیگر هیچ گونه اعتمادی به حرف مسوولان ندارند، آن روز که لازم بود مسوولان بگویند در خانه بمانید، اعلام کردند که هیچ مشکلی نیست و همه بر سر کار حاضر شوند، و امروز که می گویند به خانه بروید، طبیعی است که مردم به حرفهای مسوولان حکومتی هیچ اعتمادی نداشته باشند، قطعا عکس العمل مردم در مقابل پنهان کاری و دروغگویی حکومتیان، با چارچوبهای از پیش تعیین شده مطابقت ندارد. مردمی که به حکومتشان اعتماد نداشته باشند، به هر ترتیب که بتوانند بر ضد آن عمل می کنند.
در این میان تنها راه چاره، همانا مشارکت و مداخله مستقیم نمایندگان مردم و شوراهای مردمی، در مدیریت این بحران است.

یافتن مطالب :