احکام عجیب و غریب و ناباورانه برای فعالان کارگری

تاریخ انتشار: ۲۱ شهریور ۱۳۹۸ – ۷:۱۲ ق.ظ

 در هفته های اخیر احکام عجیب و غریب و ناباورانه ای برای کارگران، فعالان و مدافعان حقوق کارگری صادر شده است که تا کنون بی سابقه بوده و بیانگر خشم و عصبانیت محافل قدرت از اعتراضات کارگری است؛ اعتراضاتی که در سال‌های اخیر هر روزه اوج گرفته و دلیل اصلی آن گسترش حقوق‌های چند برابر زیر خط فقر مزد و حقوق بگیران در کنار حقوق های نجومی یک درصدی ها، وسعت هرچه بیشتراختلاس‌ها و غارت اموال مردم است که فقر و سیه روزی را بیش از پیش بر توده های مردم تحمیل کرده است. در کنار آن، محکومیت روزنامه نگاران، نویسندگان و هنرمندان به حبس های طولانی مدت نیز بیانگر آن است که صاحبان قدرت نه تنها سفره‌های تهی دستان را خالی می‌خواهند بلکه با جلوگیری از آزادی بیان اراده کرده‌اند تا جو خفقان را در جامعه گسترش دهند .

همه این اعتراضات تا کنون همواره مسالمت آمیز و به ساده ترین شیوه رخ داده است: اعتراضات هفت تپه، فولاد اهواز، هپکو، آذرآب، کشاورزان، کامیون‌داران، معلمان، تظاهرات روز جهانی کارگر، متعرضان به طرح‌های انتقال غیراصولی آب  و … اما مسئولان و محافل قدرت که هیچ گونه راه حلی برای مشکلات موجود در جامعه ندارند و حاضر نیستند از امتیازات و زندگی اشرافی خود ذره ای کوتاه بیایند، تنها راه چاره را در بگیر و ببند، غل و زنجیر و حکم‌های طولانی مدت زندان و شلاق یافته‌اند؛ تا به خیال خود با ایجاد ترس و ارعاب، معترضان را وادار به سکوت کنند تا به خانه هایشان برگردند و گردن به سرنوشت شومی نهند که برایشان رقم زده‌اند. اما غافل از آن که این گونه فشارها، نه تنها اعتراضات را کم نمی‌کند، بلکه ازآنجا که برای کارگران و مزد و حقوق بگیران مساله مرگ و زندگی مطرح است و فقر و تهی دستی زحمتکشان با گسترش تهاجم به ثروت‌های عمومی همراه است، بی تردید هر روزه این اعتراضات گسترده تر خواهد شد؛ چنان که در سال های اخیر شاهد آن بوده‌ایم و هرگونه عواقب ناگوار گسترش این اعتراضات بر عهده کسانی است که تنها، راه سرکوب را برگزیده‌اند.

اعتراض به بی حقوقی و بی عدالتی از حقوق قانونی و اجتماعی مسلم کارگران و مدافعان حقوق کارگر در سراسر دنیاست، حتی درقوانین رسمی ایران نیز این گونه اعتراضات به رسمیت شناخته شده است.

تجربه تاریخی تمام جوامع تا کنون نشان داده است که هیچ گاه نمی توان مردم را با سرکوب آرام کرد؛ بلکه تنها راه آن است که به خواسته های به حق آنها تسلیم شد. #لغو_کلیه_احکام_صادره و #آزادی_بی‌قیدوشرط_ وفوری_تمام_زندانیان_سیاسی اولین گام اساسی در جلوگیری از شعله ورتر شدن اعتراضات مردمی خواهد بود.

به دنبال آن #دستگیری_ومجازات_تمام_متجاوزین_به_حقوق_زحمتکشان و #بازگرداندن_تمامی_ثروتهای_مردم به صاحبان اصلی آن و #مشارکت_دادن_آنان در نظارت و تصمیم‌گیری در مورد نحوه اداره این ثروت‌ها، گام‌هایی خواهد بود که کمک خواهد کرد مشکلات موجود  کاهش یابد.

تا آن زمان، بر تمامی آزادی خواهان و فعالان کارگری است تا هرچه بیشتر در برابر این تهاجم ایستادگی کرده و با منسجم کردن این اعتراضات از طریق ایجاد تشکل‌های مستقل و سراسری در برابر این یورش‌های بی‌امان ایستادگی کنند.

یافتن مطالب :