عکس العمل فعالان اجتماعی به اعتصاب غذای زندانیان گوهردشت و تشدید فشار بر فعالان کارگری و اجتماعی

تاریخ انتشار: ۱۴ شهریور ۱۳۹۶ – ۸:۰۰ ق.ظ

در پی ادامه اعتصاب غذای زندانیان گوهردشت و افزایش فشار بر فعالان کارگری و اجتماعی همچون علی نجاتی، محمود بهشتی دو بیانیه با امضای تعدادی از فعالان اجتماعی منتشر شده است.
در بیانیه اول که تحت عنوان “بیانیه جمعی از کنشگران اجتماعی و مدنی در حمایت از اعتصاب غذای جمعی از زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان گوهردشت” چنین آمده است:
“بیش از ۳۲ روز است که جمعی از زندانیان سیاسی و عقیدتی زندان گوهردشت کرج به خاطر انتقال به یک‌بند فوق امنیتی و فاقد امکانات اولیه زندگی دست به اعتصاب غذا زده‌اند. بند مذکور نه‌تنها مطابق آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی استاندارد نیست بلکه حقوق اولیه زندانی مانند برخورداری از حق ارتباط تلفنی نیز از زندانیان سلب شده است و با نصب دوربین‌های متعدد این بند به‌صورت فوق امنیتی درآمده است و بسیاری از وسایل و امکانات زندانیان از آنان سلب شده است در چنین شرایطی است که زندانیان دست به اعتصاب زده‌اند و خواهان بازگشت به بند قبلی هستند.
ما به‌عنوان جمعی از فعالان حوزه‌های مختلف اجتماعی و مدنی (معلمان، کارگران، دانشجویان، زنان و …) خواسته و مطالبات این زندانیان را ابتدایی، قانونی و انسانی می‌دانیم و از مطالبات آنان حمایت می‌کنیم ما معتقدیم کرامت انسانی و حقوق قانونی زندانیان باید حفظ شود و از مسئولان زندان و قوه قضاییه می‌خواهیم که پیش از آنکه فاجعه انسانی رخ دهد نسبت به خواسته این زندانیان رسیدگی نمایند و مسئولین زندان، قوه قضاییه و دولت را مسئول جان این افراد می‌دانیم.
ما امضاکنندگان این بیانیه در این شرایط بحرانی که هرلحظه ممکن است برای زندانیان حادثه دردناکی رخ دهد خود را حامی خانواده زندانیان می‌دانیم و ضمن اعلام همبستگی با آنان مراتب نگرانی خود را نسبت به‌سلامت زندانیان اعتصابی و ادامه این روند اعلام می‌نماییم.

***

بیانیه دوم با این عنوان منتشر شده است :
“احضار محمود بهشتی لنگرودی عضو کانون صنفی معلمان تهران و علی نجاتی عضو هیئت مدیره سندیکای کارگران نیشکر هفت تپه ،را محکوم و خواهان پایان دادن فوری به چرخه سرکوب و احضار و بازداشت فعالین صنفی هستیم”
و در آن چنین آمده است:
در شرایطی که چهار سال از روی کار آمدن دولت روحانی گذشته و در حالیکه هنوز ذره ای گشایش در زندگی ما معلمان و کارگران رخ نداده و هیچیک از مطالبات بر حق ما بر آورده نشده است و توام با چنین وضعیتی، اسماعیل عبدی و محسن عمرانی در طول ماههای گذشته به زندان انداخته شده اند و علی اکبر باغانی و عزیز قاسم زاده را تبعید کرده اند، بار دیگر دور تازه ای از موج احضار و بازداشت فعالین صنفی آغاز شده است و در طول دو ماه گذشته با اعمال فشار بر وثیقه گذاران جعفر عظیم زاده، بازگرداندن رضا شهابی به زندان، صدور حکم علیه رضا مسلمی و قادرزاده و حکم زندان و شلاق علیه شاپور احسانی راد، اعمال فشار بر داوود رضوی و ابراهیم مددی، احضار گروهی کارگران شرکت نیشکر هفت تپه به دادگاه و اینک احضار محمود بهشتی و علی نجاتی به زندان، سیاست اعمال سرکوب گسترده علیه فعالین صنفی به تنها سیاست حاکم در بر خورد به مطالبات بر حق معلمان و کارگران کشور تبدیل شده است.
اتخاذ چنین سیاستی از نظر ما امضا کنندگان این بیانیه در عین حال که بیانگر این است که دولت به جای رسیدگی به مطالبات انباشته و بدیهی معلمان و کارگران، سیاست سرکوب و تحمیل فقر و فلاکت بیشتر بر آنها را در پیش گرفته است بلکه همچنین بیانگر این واقعیت است که هنوز هیچ تغییری در این مملکت در عمل به تعهدات قانونی دولت جمهوری اسلامی از قبیل عمل به بند ۴ ماده ۲۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، بند ۱ ماده ۲۲ میثاق حقوق مدنی و سیاسی، ماده ۸ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی ، اساسنامه سازمان بین‌المللی کار ،مقاوله‌نامه شماره ۸۷ و مقاوله‌نامه شماره ۹۸ سازمان بین‌المللی کار قابل مشاهده نیست.
لذا ما جمعی از فعالین صنفی و مدنی با محکوم کردن احضار محمود بهشتی لنگرودی و علی نجاتی به زندان و با تاکید بر توقف فوری احضار و بازداشت فعالین صنفی، خواهان پایان دادن به امنیتی کردن اعتراضات کارگران و معلمان و دیگر اقشار زحمتکش جامعه و برداشته شدن اتهامات امنیتی از پرونده های فعالین صنفی و مدنی در بند و تحت تعقیب قضائی هستیم و بدینوسیله اعلام میداریم در صورت تداوم چنین سیاستهایی، به ناچار اعتراضات خود را گسترش و با اتکا به حقوق انسانی و قانونی خود به ابزارهای اعتراضی موثرتری متوسل خواهیم شد.

***

بیانیه سوم نیز با عنوان “یک صدا از آزادی رضا شهابی و همه زندانیان حمایت می کنیم” چنین آمده است:
رضا شهابی راننده زحمت کش شرکت واحد اتوبوس رانی تهران و عضو هیئت مدیره سندیکای شرکت واحد در اعتراض به حکم قوه قضائیه مبنی بر زندانی نمودن مجدد خود، بیش از ۲۶ روز است که در اعتصاب غذا بسر می برد. رضا شهابی علیرغم بیماری که حاصل تحمل چندین سال حبس وشرایط دشوار زندان می باشد، برای اعتراض به شیوه های سرکوبگرانه ای که بر مبارزات و مطالبات برحق کارگران مهر امنیتی کوبیده و احکام زندان و شلاق صادر می نمایند، از جان خود مایه گذاشته است. هیچ وجدان آگاه و هیچ انسان شرافتمندی نمی تواند چشم براین ستم عریان نسبت به رضا شهابی و دیگر کارگرانی که چنین وضعیتی برایشان رقم خورده، ببندد و نسبت به سرنوشت خانوارهای کارگری که با به بند کشیدن نان آوران شان از هستی ساقط می شوند، بی تفاوت باشد. اقدام همسر زجر کشیدۀ وشجاع شهابی و فراخوان ِ سندیکای شرکت واحد مبنی براعتراض به این حکم ضد کارگری و دفاع از شهابی، اقدامی هوشیارانه و گامی ضروری برای ایستادگی در مقابل به بند کشیدن و محکوم نمودن کارگران و زحمتکشان است. دفاع خانواده و همکاران و سندیکای شرکت واحد ، بخش های مختلف کارگران، کارگران فعال، معلمان، دانشجویان، زنان، پرستاران، هنرمندان و همه نیروهای معترض اجتماعی از این فراخوان، امری لازم و دفاع از آزادی می باشد. همه باید حلقه های زنجیر این اتحاد اجتماعی و طبقاتی باشیم و برای آزادی زندانیان دربند همصدا شویم.
کارگران پروژه های پارس جنوبی
کارگران پتروشیمی های منطقه ماهشهر و بندرامام
فعالان کارگری جنوب
فعالان کارگری شوش و اندیمشک
جمعی از کارگران محور تهران – کرج

یافتن مطالب :