سرکوب اعتراضات کارگری بن بست های خودساخته نظام سرمایه داری را نمی گشاید

تاریخ انتشار: ۵ مرداد ۱۳۹۶ – ۲:۵۲ ب.ظ

بار دیگر سرمایه داران خشم خود را از بست های به وجود آمده توسط سود طلبی هایشان بر سر کارگران فرود آوردند و دست به بازداشت و دستگیری کارگران معترضی زدند که چیزی جز حق مسلم خویش نمیخواهند .
کارگران نیشکر هفت تپه که چند ماه است حقوق ودستمزدی دریافت نکرده اند و سرمایه داران به اصطلاح خصوصی و در حقیقت وابستگان به قدرت که تنها به دنبال غارت و چپاول این موسسه بزرگ اقتصادی، تعطیلی و به دنبال آن تصاحب زمینهای باارزش این شرکت هستند، (همانند همه خصوصی سازی ها) به نبردی رو یا روی در آمدند و در این صحنه نیروهای نظامی و انتظامی و دستگاه قضائی به کمک غارتگران و اختلاسگران آمده دست به بازداشت و سرکوب کارگران میزنند و از سوی دیگر مدیران خصوصی شرکت سراسیمه بخشی از حقوق و دستمزد عقب افتاده فقط برخی از کارگران را پرداخت می کنند تا بین صفوف متحد کارگران تفرقه ایجاد کنند .
کارگران و زحمتکشان که در سراسر ایران از اجحاف و غارتگری سرمایه داران وابسته به قدرت و ثروت به تنگ آمده و به طور مدام برای دستیابی به حق حقوق ودستمزدها و حفظ اشتغالشان دست به اعتراضات گسترده میزنند، مدام با سرکوب و ارعاب نیروهای امنیتی و قضائی مواجه میشوند. آخرین نمونه آن یورش شبانه مامورین امنیتی به منازل کارگران شرکت نیشکر هفته تپه در روز سوم مرداد ماه، و ادامه این بازداشتها صبح روز بعد و …
اما بقیه کارگرانی که در لیست بازداشت قرار دارند به همراه سایر کارگران شرکت نیشکر هفت تپه همچنان در اعتصاب هستند و آزادی فوری و بی قید و شرط همکارانشان نیز به سایر خواسته هایشان اضافه شده است. در این اعتراض و اعتصاب، خانواده های کارگران نیز دوشادوش اعتصابیون در تلاشند.
کارگران و زحمتکشان و وجدان ها بیدار انسانی این یورش ها را محکوم میکنند. کارگران برای احقاق حقوق خود تنها به نیروی مبارزاتی و متحدان خود متکی هستند و هیچ شکی ندارند که تنها با اتکا به نیروی مبارزاتی طبقه کارگر می توانند حق وحقوق از دست رفته خود را باز ستانند.
پس بار دیگر اعلام می کنیم:
– بر خورد امنیتی با مطالبات به حق کارگران راه به جایی نمی برد!
– راه حل انسانی مشکلات مزدی کارگران، پرداخت دسترنج شان است و نه باتوم و زندان!
– کارگران از زندان نیز چون مصاف شلاق و گوشت، تجربه ها آموخته اند!
– تنها راهِ ناگزیر، آزادی کارگران و رسیدگی به خواسته های آنان است!
– حق ایجاد تشکلِ کارگری که مستقل از قدرت و ثروت باشد از حقوق اولیه کارگران است که در حقوق بنیادین کار و مقاوله نامه های جهانی پذیرفته شده است.
– آزادی ایجاد تشکل / آزادی اعتصاب و اعتراض از بدیهی ترین حقوق نهادینه شده ی کارگران است!
– خصوصی سازی، واگذاری و سپردن فرصت ها، ثروت ها و امکانات عمومی جامعه به تعداد اندکی سرمایه دار است. خصوصی سازی یعنی بی نصیب کردن عموم جامعه از امکاناتی که در اصل متعلق به جامعه است و باید متوقف شود!
– پس تکرار می کنیم :
جای کارگران زندان نیست! کارگران هفت تپه بی هیچ قید وشرطی باید آزاد شوند و خواسته های آنان باید تامین گردد.
کانون مدافعان حقوق کارگر
۵ مرداد ۱۳۹۶

یافتن مطالب :