شصت روز اعتصاب غذا

تاریخ انتشار: ۷ تیر ۱۳۹۵ – ۱۲:۳۴ ب.ظ

شصت روز اعتصاب غذا حتا اگر” تر” باشد، حتا اگر در بیمارستان، در ده روز آخر فرد اعتصابی به سرم وصل باشد، چه بر سر بدن می آورد؟
فشار ۵ روی ۷، ضربان قلب نامنظم بین ۴۰تا ۶۰، خونریزی روده و معده، دستگاه گوارش دیگر همان چای و قند را هم نمی پذیرد. کاهش وزن شدید، درد و ضعف شدید که به تدریج به کم شدن هوشیاری خواهد انجامید و…
این شرایط جسمانی جعفر عظیم زاده است. گزارش پزشک قانونی که از طرف دادستانی جعفر عظیم زاده را معاینه کرده است دال بر وخامت وضع وی بوده است. پزشک بیمارستان اعلام کرده که مشکلات ضربان قلب ربطی به خود قلب ندارد، تنها به دلیل عدم تغذیه به مدت طولانی است و اعلام کرده اند که دیگر کاری از دست آنان برنمی آید و باید هر چه زودتر تغذیه شروع شود و گرنه خطر جدی خواهد بود.
و در مقابل تنها سکوت و بی توجهی مسوولانی است که باید پاسخگوی سلامت جسمانی زندانی سیاسی باشند. سکوت که نه، زیرا دادستانی به خانواده اعلام کرده اند که “برای او هیچ کاری نمی‌کند حتی اگر بمیرد. ”

و اما چرایی بزرگ، جرم او چیست؟؟؟؟؟

اطلاع رسانی از وضعیت زندگی اسف بار کارگران و دفاع از آنان، اعتراض به دستمزدهای اندک و عقب افتادن همین اندک برای ماه ها، دفاع از حق فعالیت های صنفی برای کارگران و همه ی اینها جرم های بزرگی است در کشوری که قرار بود حقوق کارگران “قبل از خشک شدن عرقشان” داده شود، قرار بود “مستکبر و سرمایه داری” نباشد تا از …
در اینجا دزدی از حقوق کارگران و زحمتکشان و به نابودی کشاندن زندگی هزاران کارگر و خانواده های آنان جرم نیست اما همه ی این اطلاع رسانیها و اعتراضها جرمهای بزرگی هستند، همه ی اینها “اذهان عمومی را مشوش می کند” و “امنیت ملی را به خطر می اندازد” به گونه ای که مرتکبان به آن باید به حبس های طولانی محکوم شوند، سلامت و شاید جان خود را در زندان از دست دهند و…
زیرا حقوقهای میلیونی و میلیاردی مدیران برای لحظه ای نباید عقب بیافتد و سودهای نجومی سرمایه داران نباید اندکی کاهش یابد، حقوقهای عقب افتاده کارگران باید در حساب های بانکی سرمایه داران باقی بماند و سود روی سود بیاورد، نباید خاطر آنان از اعتراض کارگران به جان آمده ذره ای آزرده شود. این است دلیل اصلی بی توجهی به وضعیت جعفر عظیم زاده و خواست های او.
جعفر عظیم زاده و جعفرها بیانگر اعتراض فروخورده کارگران و زحمتکشانی هستند که سالیان سال فریادشان به جایی نرسیده و به جای حقوق حقه خود، فشار گرسنگی و بیکاری، زندان و شلاق دریافت کرده اند.
عظیم زاده اکنون کارگری زندانی است که صدای این محرومیت است.
ما از همه کارگران و فعالان کارگری و نهادهای مدافع حقوق کارگران و زحمتکشان در سراسر جهان می خواهیم تا با همه توان از خواست های جعفر عظیم زاده حمایت کنند و اعتراضات خود را به هر شکلی که می توانند علیه این برخوردهای غیر انسانی علیه کارگران ایران اعلام کنند.
تا پیش از وقوع فاجعه، جعفر عظیم زاده و تمامی زندانیان سیاسی بدون قید وشرط باید آزاد شوند و دزدان و غارتگران اموال مردم مجازات شوند.
کانون مدافعان حقوق کارگر
۷تیر ماه ۱۳۹۵

یافتن مطالب :