یاد کارگران به خون خفته خاتون اباد گرامی باد

تاریخ انتشار: ۳ بهمن ۱۳۹۴ – ۴:۱۶ ب.ظ

چرخ صنعت به گردش فتد     با سر انگشت زحمتکشان

پس چرا خود نگیرد ثمر      کارگر ،کارگر ، کارگر

چهارم بهمن ۱۳۸۲یاد آور خاطره تلخ به خاک و خون کشیده شدن اعتراض کارگران مس خاتون آباد است. در این روز نیروهای نظامی و انتتظامی و حافظان منافع کارفرمایان به جای آنکه دزدان وغارتگران اموال مردم و پایمال کنندگان حقوق کارگران را مورد تعرض قرار دهند، بر روی کارگرانی آتش گشودند که تنها حق و حقوقشان را میخواستند و ۵ تن از کارگران و خانواده هایشان را به قتل رساندند.

از آن زمان تاکنون بارها و بارها کارگرانی که خواهان ابتدایی ترین حقوق خود (دریافت دستمزدهای معوقه و یا فقط داشتن کار و…) هستند، مورد تعرض نیروهای امنیتی و نظامی و پیگرد قضایی قرار گرفته اند.

اول دی ماه امسال نیز بار دیگر کارگران بیکار شهرویی به گلوله بسته شدند و مرتضی فرج نیا کارگر بیکاری که تنها خواهان کار بود، به قتل رسید.

به دنبال آن تعدادی از کارگران معترض سیمان درود و فاز ۲۳ و ۲۴  عسلویه که خواهان دریافت حقوق خود بودند، بازداشت شدند.

تعدادی ازکارگران معدن بافق به دادگاه فراخوانده شدند تا به جرم اعتراض به تعطیلی و خصوصی سازی معدن مورد محاکمه قرار گیرند.

داوود رضوی، عضو هیات رییسه سندیکای رانندگان شرکت واحد مورد محاکمه قرار گرفت .

فرزاد مرادی نیا کارگر زندانی و عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل های کارگری نیز که به دلیل وضعیت وخیم جسمانی به بیمارستان منتقل شده وتحت عمل جراحی قرار گرفته بود، مجددا به زندان فراخوانده شد.

محمود بهشتی لنگرودی، عضو انجمن صنفی معلمان بار دیگر به زندان بازگشت تا در کنار سایر کارگران و معلمان زندانی، جعفر عظیم زاده، محمد جراحی، بهنام ابراهیم زاده، رسول بوداغی ، اسمائیل عبدی، امیر امیرقلی، سعید شیر زاد و ده ها زندانی گمنام دیگر … به جرم حق خواهی روزهای حبس خود را طی کند.

این روند در طی سالها و در دولت های “اصلاح طلب”، “اصول گرا” و “تدبیر و امید”، هیچ تغییری نکرده است. قاتلان کارگران، دزدان و غارتگران اموال مردم از هر گونه تعقیب قضایی معافند و در مقابل خود کارگران متهم می شوند که “تیراندازی کرده اند” یا به قصد “اقدام علیه امنیت کشور” و “اخلال در نظم عمومی” در “تجمعات و اجتماعات غیر قانونی” شرکت داشته اند.

این موج جدید تشدید فشارها بر کارگران، زمانی اتفاق می افتد که پس از برداشته شدن تحریم ها، سرمایه داران و نمایندگان شرکت های بزرگ بین المللی نظیر شل، توتال، پژو و رنو … روانه ایران شده اند تا سودهای کلانی از بی حقوقی کارگران ایرانی به جیب بزنند ….

بارها گفته و باز هم می گو ئیم این و ضعیت قابل دوام نخواهد بود و بر کارگران و زحمتکشان و مردم تحت ستم است تا با ایجاد تشکل های مستقل و سراسری خود بتوانند از حق زندگی خود دفاع کنند و هیچ امیدی به هیچ یک از جناح های سرمایه داران نداشته باشند و همانگونه که در سرود هایمان می خوانیم

“با دست خود گیریم آزادی در پیکارهای بی امان “….

کانون مدافعان حقوق کارگر

۴ بهمن ۱۳۹۴

 

یافتن مطالب :