بیانیه کانون مدافعان حقوق کارگر به مناسبت روز جهانی کارگر

تاریخ انتشار: ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۳ – ۲:۳۴ ب.ظ

اول ماه مه (۱۱ اردیبهشت )
روز جهانی کارگر گرامی باد
هر روز که بر عمر نظام سرمایه‌داری افزوده می‌شود، به تناسب آن زندگی برای کارگران و زحمتکشان طاقت فرساتر می‌شود. هر چه سرمایه و سود بیشتری تولید می‌شود و پیشرفت‌های تکنولوژی چشم‌گیرتر می‌شود، اما به جای آنکه رفاه بیشتری برای زندگی مردم ایجاد شود، بیکاری و فقر افزایش می‌یابد.
به رغم ادعای کور مدعیان سرمایه‌داری نه تنها فاصله‌ی طبقاتی داراو ندار کم‌تر نشده است، بلکه هر روز بیشتر و بیشتر می‌شود.
کارگران و زحمتکشان در تکاپو برای زنده ماندن در اقصی نقاط دنیا تن به هر کارهای پر مشقتی می‌دهند. اما کمتر می‌‌توانند شکم خود و خانواده‌هایشان را سیر کنند. حتا در کشورهای اروپایی و امریکایی که کارگران نسبت به کشورهای آسیایی و افریقایی در وضعیت معیشتی بهتری قرار دارند، سرمایه‌داری به صورت کاملا سیستماتیک و حساب‌شده‌تری کارگران را استثمار می‌کند و اگر در گذشته بخشی از سود حاصله از کار کارگران سایر نقاط دنیا را صرف معیشت کارگران خود می‌کرد، امروزه دیگر بیکاری و فقر را بی‌پروا بر کارگران همان کشورها نیز تحمیل می‌کند. وضعیت کارگران ایران پس از گذشت ۳۰ سال از سرنگونی حکومت پهلوی نه تنها رو به بهبودی نگذاشته بلکه تمامی قراین دال بر این است که هر ساله بر تعداد کارگران بیکار افزوده شده و حقوق و مزایای کارگران هر ساله بدتر از سال قبل بوده است.
چرا ما کارگران که خالق دریایی از ثروت و کالاهای ریز و درشت وگوناگون هستیم، خود از تصاحب حداقلی از این ثروت‌ها و کالاها و داشتن یک زندگی شرافتمندانه و انسانی محروم هستیم، اما در صف مقابل بر ثروت معدود سرمایه‌داران ثانیه به ثانیه افزوده می‌شود.
امروز در روز جهانی کارگر ما کارگران رساتر از سال‌های قبل مطالبات خود را به گوش جهانیان می‌رسانیم و بر تحقق آنها پای می‌فشاریم و با مبارزات جمعی و متحد خود این مطالبات را دنبال می‌کنیم:
۱- ما قویا و مصرانه خواهان آزادی برپایی تشکل‌های مستقل کارگری هستیم و معتقدیم برای آنکه کارگران بتوانند از حقوق خود کاملا دفاع کنند نیاز به تشکل‌ها و اتحادیه‌های مستقل از دولت و کارفرما می‌باشند و برای تحقق دائمی چنین تشکل‌هایی باید آزادی بی‌قید و شرط اعتصاب، اعتراض، راهپیمایی، تجمع، آزادی احزاب، آزادی بیان و مطبوعات به طور کامل وجود داشته باشد و این خواسته‌ها باید ضمن برچیده شدن کلیه نهادهای دست‌ساز دولتی از قبیل خانه‌ی کارگر و شوراهای اسلامی کار در محیط‌های کار و زندگی به عنوان حقوق خدشه‌ناپذیر اجتماعی کارگران و عموم مردم ایران به رسمیت شناخته شوند.
۲- ما جامعه‌ای که اقلیتی صاحب ثروت و سرمایه‌های کلان باشند و اکثریتی هم به نان شب محتاج را نمی‌پذیریم. از نظر ما کارگران افزایش ۲۵درصدی دستمزدها، به ویژه همزمان با قطع یارانه‌ها و آزادسازی قیمت‌ها و افزایش سرسام آور هزینه‌های زندگی، با توجه به اعلام نرخ تورم ۴۲درصدی را توهین به منزلت انسانی خانواده‌های کارگری و تحمیل مرگ تدریجی را بر طبقه‌ی کارگر ایران می‌دانیم.
ما شیوه‌ی کنونی تعیین دستمزد را در یک جمع سه گانه کارفرما، دولت ونمایندگان دولت خواسته‌ی کارگران رد می کنیم که در آن اکثریت آرا به نفع کارفرما و دولت آنان است و اعلام می‌کنیم که تعیین دستمزدها باید توسط نمایندگان واقعی کارگران بر اساس بالاترین استانداردهای زندگی بشر امروز صورت گیرد.
۳- ما خواهان محو قراردادهای موقت وسفید امضا و برچیده شدن شرکت‌های پیمانکاری و انعقاد قراردادهای مستقیم و دسته‌جمعی و همچنین خواهان امنیت شغلی کارگران و رعایت بالاترین استانداردهای بهداشت و ایمنی درمحیط‌های کار و زندگی هستیم.
۴- دستمزدهای معوقه‌ی کارگران باید بی‌هیچ عذر و بهانه‌ای پرداخت شود. این یک دزدی آشکار است. عدم پرداخت آن باید به مثابه یک جرم قابل تعقیب قضایی تلقی گردد و خسارات ناشی از آن به کارگران پرداخت شود.
۵- بیکار سازی و اخراج کارگران به هر بهانه‌ای باید متوقف شود و تمامی کسانی که موقتا بیکار شده و تمامی کسانی که به سن اشتغال رسیده‌اند باید تا زمان اشتغال به کار از بیمه‌ی بیکاری متناسب با یک زندگی انسانی برخوردار شوند.
۶- سازمان تامین اجتماعی با دسترنج و پول ما کارگران به نهادی دارای ثروت نجومی تبدیل شده که طمع بسیاری از سرمایه‌داران، آقازادگان و صاحبان قدرت را برای دست‌اندازی به آن برانگیخته است و مدام بحث خصوصی‌سازی آن طرح می‌شود و در این راستا نیز متاسفانه مدیران این سازمان با قرار گرفتن در چرخه‌ی سود و سودآوری سرمایه، دائما به فکر کاهش ارائه خدمات درمانی و متقابلا افزایش بیشتر فرانشیز از کارگران بیمار است. ما بیمه‌های تامین اجتماعی را حق مسلم تمامی آحاد جامعه می‌دانیم و خواهان اداره‌ی این نهاد به دست نمایندگان واقعی و منتخب کارگران هستیم تا به این وسیله دست چپاول گران از غارت و بذل و بخشش دسترنج ما کارگران کوتاه شده و متجاوزین در محاکم قضایی به سزای اعمال خود رسیده و اموال به غارت رفته به سازمان تامین اجتماعی برگشت داده شوند.
۷- ما ضمن محکوم کردن هر گونه تعرض به اعتراضات مردمی و کارگری، خواهان فوری لغو مجازات اعدام بوده و آزادی فوری وبی قید و شرط کلیه‌ی کارگران زندانی و دیگر فعالان جنبش‌های اجتماعی و زندانیان سیاسی از جمله شاهرخ زمانی، محمد جراحی، بهنام ابراهیم‌زاده، رضا شهابی، سروش ثابت، یاشار دارالشفا، رسول بوداغی، محمد قنبری، مهدی شاندیز و …) بوده و خواهان برچیده شدن قضای امنیت موجود می‌باشیم.
۸- ما خواهان برخورداری تمام بازنشستگان از یک زندگی مرفه و بدون دغدغه اقتصادی بوده و رفع هر گونه تبعیض در پرداخت مستمری بازنشستگان و بهره‌مندی آنان از تامین اجتماعی و خدمات درمانی می‌باشیم.
۹- ما خواهان لغو کلیه‌ی قوانین تبعیض‌آمیز نسبت به زنان و تضمین برابری کامل و بی‌قید و شرط حقوق زنان و مردان در تمامی عرصه‌های زندگی اقتصادی، اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و خانوادگی هستیم.
۱۰- کار کودکان باید ملغی شود. برخورداری کودکان و والدین آنها از تامین اجتماعی گسترده و کامل، امکانات آموزشی و رفاهی و بهداشتی یکسان و رایگان، جدا از موقعیت اقتصادی و اجتماعی و خانوادگی‌شان مثل جنسیت، وابستگی‌های ملی و نژادی و مذهبی، می‌باید به رسمیت شناخته شود.
۱۱- ما بخشی از کارگران جهان هستیم و اخراج و تحمیل هر گونه تبعیض بر کارگران مهاجر افغان و سایر ملیت‌ها را به هر بهانه‌ای محکوم می‌کنیم.
۱۲- ما ضمن اعلام حمایت از تمامی جنبش‌های آزادی‌خواهانه و برابری‌طلبانه همچون جنبش دانشجویی، جنبش زنان تاکید می‌‌کنیم که از مطالبات سایر بخش‌های طبقه‌ی کارگر همچون معلمان و پرستاران دفاع کرده و برای تحقق فوری مطالبات آنان به صورت متحد و متشکل مبارزه‌ی خود را پیگیرانه دنبال می‌کنیم.
۱۳- ما ضمن قدردانی از تمامی حمایت‌های بین‌المللی کارگری و مردمی از مبارزات کارگران در ایران و حمایت قاطعانه از اعتراضات و خواسته‌های کارگران در سراسر جهان خود را متحد آنان دانسته و بیش از هر زمان دیگری بر همبستگی بین‌المللی کارگران برای رهایی از مشقات نظام سرمایه‌داری تاکید می‌کنیم.
۱۴- اول ماه مه باید تعطیل رسمی اعلام و در تقویم رسمی کشور گنجانده شود و هر گونه ممنوعیت و محدودیت برگزاری مراسم در این روز ملغی گردد.

گرامی باد خاطره‌ی مبارزات کارگران شیکاگو در اول ماه می ۱۸۸۶
زنده باد همبستگی بین‌المللی کارگران
کانون مدافعان حقوق کارگر
۱۱اردیبهشت ۱۳۹۳ برابر با اول ماه مه ۲۰۱۴

یافتن مطالب :